İskandinav mitolojisi denildiğinde akla ilk gelen görsel, kökleri derinlerde, dalları ise gökyüzünün en uç noktalarında olan devasa dişbudak ağacı Yggdrasil'dir. Bu ağaç sadece bir bitki değil, varoluşun ta kendisidir. Vikingler için dünya, düz bir toprak parçasından ibaret değildi; birbirine görünmez bağlarla bağlı, her biri farklı varlıklara ev sahipliği yapan dokuz ayrı diyardan oluşan devasa bir organizmaydı. 
Bu kaynaklar bilgeliği, kaderi ve evrenin dengesini temsil eder. Ağacın dallarında ise sembolik hayvanlar yaşar:
Yggdrasil: Evrenin İskeleti
Yggdrasil'in üç ana kökü vardır ve her biri mistik bir su kaynağına uzanır. Bu kaynaklar bilgeliği, kaderi ve evrenin dengesini temsil eder. Ağacın dallarında ise sembolik hayvanlar yaşar:
Vedrfolnir: Dalların en tepesinde oturan ve dünyayı izleyen bilge kartal.
Ratatoskr: Köklerdeki ejderha ile tepedeki kartal arasında laf taşıyan, fitneci sincap.
Nidhogg: Kökleri kemirerek evreni çürütmeye çalışan karanlık ejderha.
Dokuz Diyar: Varlıkların Meskeni
Viking kozmolojisinde evren şu şekilde bölümlenmiştir:- Asgard (Tanrılar Diyarı):
Aesir tanrılarının (Odin, Thor, Frigg) yaşadığı, altın sarayların bulunduğu en üst tabaka. Meşhur Valhalla buradadır. - Midgard (İnsanlar Diyarı):
Bizim yaşadığımız dünya. Etrafı devasa yılan Jormungand ile çevrilidir. - Jotunheim (Devler Diyarı):
Tanrıların ezeli düşmanı olan buz ve kaya devlerinin yaşadığı tekinsiz bölge. - Alfheim (Işık Elflerinin Diyarı):
Güzelliğin ve sanatın hakim olduğu, parlak varlıkların yurdu. - Svartalfheim (Cüceler Diyarı):
Yerin altında, demir dövme seslerinin eksik olmadığı, dünyanın en güçlü silahlarının (Mjolnir gibi) yapıldığı yer. - Vanaheim (Vanir Tanrılarının Diyarı):
Bereket, büyü ve doğa tanrılarının evi. - Niflheim (Sis ve Buz Diyarı):
Evrenin başlangıcındaki dondurucu soğuğun kaynağı. - Muspelheim (Ateş Diyarı):
Dev Surtr'un hüküm sürdüğü, her şeyi küle çeviren alevlerin yurdu. - Helheim (Ölüler Diyarı):
Savaşta onuruyla ölmeyenlerin (hastalık veya yaşlılıktan ölenlerin) gittiği sisli ve soğuk yeraltı.
Ragnarok: Tanrıların Alacakaranlığı
İskandinav mitolojisini diğerlerinden ayıran en trajik özellik, evrenin bir sonu olduğunun ve tanrıların bu savaşı kaybedeceğinin önceden bilinmesidir. Ragnarok, yani "Tanrıların Kaderi", büyük bir yıkım sürecidir:- Fimbulwinter: Üç yıl süren, güneşin hiç doğmadığı korkunç kış.
Zincirlerin Kırılması: Loki ve Fenrir serbest kalır, kaos başlar.
Son Savaş: Odin Fenrir tarafından yutulur, Thor yılan Jormungand'ı öldürür ama onun zehriyle can verir. Surtr, alev kılıcıyla Yggdrasil'i yakar.
Küllerinden Doğuş
Her ne kadar Ragnarok tam bir yıkım gibi görünse de, aslında bir döngüdür. Eski dünya yanıp denize gömüldüğünde, denizden taze ve yeşil bir dünya yükselecektir. Hayatta kalan birkaç tanrı ve "Lif" ile "Lifthrasir" adlı iki insan, yeni dünyayı yeniden kuracaktır.